vrijdag 31 januari 2014

Inpakken........ Give away!


Ik heb zin om iets in te pakken, een envelop te vullen met zielesuiker;-)
Als je zin heb om iets door je brievenbus te krijgen laat dan voor volgende week vrijdag je reactie achter en misschien ben jij een van de drie, die het slachtoffer worden van mijn inpak lust!
x
Else

donderdag 30 januari 2014

Onaf...................

Als ik niet aan het opruimen ben probeer ik de maaksels die nog niet af zijn af te maken......





Een rijtje beugelbeursjes, in de maak;-)
x
Else

woensdag 29 januari 2014

Werkkamer wordt tot naai atelier.......

Al Ruim een jaar probeer ik mijn werkkamer op te ruimen, maar ik geloof dat hij mijn gevoel weerspiegeld. Soms lukt het me om een beginnetje te maken, dan ligt het weer weken stil. In de werkkamer liggen nog zo veel maaksels die on af zijn, waar aan begonnen is maar......
En hij ligt helemaal vol gestapeld met mogelijkheden, zo veel prachtige materialen die onder mijn handen omgevormd kunnen worden tot iets nieuws.
En daar heb ik zin in!!
Maar eerst moet er nog wat meer orde komen, dus moeten er veel spullen worden uitgezocht ,afscheid genomen, maar daar ergens in de verte gloort mijn naai atelier.


woensdag 8 januari 2014

Terug van een reis........... naar binnen.


Langzaam maar zeker kom ik weer een beetje met mijn voeten op de Nederlandse grond. We zijn al bijna twee weken terug van onze reis naar de sneeuw, maar het leven raast als een trein voorbij. Nu de jongens weer naar school zijn en ik wat in het huis en in mijn werkkamer gerommeld heb , kan ik steeds beter voelen waar ik ben.

Het was een heel bijzondere reis, waarin mijn uithoudingsvermogen flink werd getest. Om in de, met sneeuw bedekte bergen te zijn, Stevens lievelings plek, de frisse lucht te voelen, de sneeuw vlokken te zien dwarrelen en andere stoere mannen langs me heen te zien flitsen op de latten.
Dat was heel zwaar.
Maar toch wilde ik daar zijn met de jongens en om dat te kunnen moest ik op onderzoek uit. Eigenlijk op onderzoek in. Want ik moest naar binnen, in mezelf. Opzoek naar wat me pijn deed en waar dat in mezelf aan raakt.
En terwijl ik probeerde de weg te gaan,waar ik al maanden naar opzoek ben, merk ik dat de bergen , het uitzicht op de witte sneeuw toppen me daar brengen, waar onze liefde levend is.

En kan ik zeggen, dat dit de reis is die ik moest maken!
x
Else

woensdag 18 december 2013

Klaar maken voor een reis..................

Ik en de jongens zijn ons aan het voorbereiden voor onze reis naar de sneeuw!
Ja we gaan!
En nog wel naar zwitserland!
We gaan vliegen en treinen, om dan met de kerst met onze voeten in de sneeuw te staan.
We springen van de hoge duikplank nog niet wetend hoe de landing zal zijn.


x
Else

dinsdag 19 november 2013

Geen bodem..........of toch?

Het is een wankel evenwicht, kleine dingen maken me aan het wankelen. Dan schiet mijn ademhaling weer omhoog, en zoek ik hou vast buiten mezelf.
Soms weet ik het gewoon even niet meer. Moet ik onder de wol of juist op de fiets, een gesprek of even alleen, iets maken of juist opruimen.
En als ik dan schrijfsels van mezelf terug lees ben ik verbaast, de inzichten die ik beschrijf lijken weggezakt. Maar ja hoe kan het ook anders zonder bodem.


Hij was een deel van mijn bodem, en nu ik niet meer op zijn schoot kan gaan zitten, of een arm om me heen kan trekken. Moet ik naar de plek waar hij nog leeft, in mijn hart, over de drempel van de pijn, terug naar mezelf.
Want daar is levende liefde.

Zo nu ga ik lekker even dropjes eten, want dat is eigenlijk altijd wel goed;-)
x
Else

zondag 17 november 2013

Zondag.......

In de rust van de zondag wandel ik heel voorzichtig door mijn zieleland. De klanken van Arvo Part begeleiden me steeds verder naar binnen. En soms ontstaat er even innerlijke ruimte. Lijkt het of ik vrij kan ademhalen. Er zijn me spiegels voor gehouden deze afgelopen tijd. Door moedige lieve mensen. Dat heeft weer delen van mijn zieleland zichtbaar gemaakt.
Nu maak ik tijd om deze plaatsen in mijn ziel te bezoeken en weer deel van mij te maken, heel voorzichtig, want ik voel me zo kwetsbaar.
X
Else

Volgers